Pieterpad etappe 9: Laren - Tolkamer (net voor Millingen aan de Rijn)

Door bossen, heuvels en zelfs een stukje Duitsland

Inhoud

In dit bericht neem ik je mee op mijn wandeling langs het Pieterpad etappe 9: van Zelhem naar Millingen aan de Rijn (standaard etappe 15 en etappe 16).

Dit is de vierde dag van mijn tweede wandelvakantie. Ik liep van 14 tot 18 mei 2026.

Wil je gelijk naar de praktische informatie. Klik dan op onderstaande knop.

Zelhem - Braamt

Vannacht heb ik heerlijk geslapen. Geen enkele keer wakker geworden. Wat was dit een fijne B&B! De douche was lekker warm en schoon, het bed en kussen sliepen heerlijk en het ontbijt was geweldig. Ik kon er zelfs nog een uitgebreide lunch van maken met suikerbrood, een krentenbol en twee luxe broodjes.

Vandaag start ik iets later met wandelen omdat het ontbijt pas vanaf 08.00 uur wordt geserveerd. Om half negen stap ik de deur uit. Al snel moet ik naar de wc en kom ik langs een bord dat mij daarvoor uitnodigt. Het blijkt een ontzettend leuke camping te zijn die helemaal is ingericht op wandelaars. Alle standplaatsen zijn voorzien van een wandelschoen op een paal en zelfs het pad naar het toilet wordt gemarkeerd met paaltjes voorzien van wandelschoenen. Opgelucht ga ik weer verder na deze sanitaire stop.

Niet dat ik inmiddels nog verlegen zit om een toilet, want ik heb natuurlijk mijn plastuit mee. Daar ben ik inmiddels behoorlijk behendig in geworden. Mijn rugzak kan gewoon op mijn rug blijven en waar ik eerder nog diep het bos in loop op zoek naar beschutting, sta ik nu rustig even achter een boom. Het kan me eigenlijk niet zoveel meer schelen.

De route voert vandaag door Landgoed Slangenburg. Ik heb dunne wandelsokken aangetrokken omdat er regen wordt voorspeld en die sneller drogen. Al snel merk ik echter ook het nadeel: je voelt ieder takje en steentje dat in je schoen terechtkomt.

En dat gebeurt nogal snel in het bos. Daarom stop ik bij ‘Herman’s Bankje’, een bankje dat vlak voor een erf staat.

Na een sokkenwissel en een kop thee met een plak suikerbrood ben ik weer klaar om verder te gaan. Je ziet in deze bossen opvallend veel bankjes met een plaatje en een persoonlijke tekst erop. Als ik de teksten lees, blijken veel ervan ter herinnering aan overleden dierbaren te zijn geplaatst.

Na het landgoed wandel ik door het boerenland. Voor het eerst tijdens deze wandeltocht merk ik dat ik me een klein beetje begin te vervelen. Daardoor krijg ik ruimte om meer na te denken, iets wat wandelen vaak met je doet. De rest van de dagen heb ik zoveel moois gezien dat ik elk moment vermaakt werd. En dat ‘vervelen’ vind ik ook heerlijk, dus dat scheelt.

Toch kom ik onderweg nog iets bijzonders tegen: een zwarte roodstaart. Mijn Merlin-app geeft aan dat deze vogel in deze periode van het jaar niet vaak wordt waargenomen. Heb ik even mazzel!

De temperatuur is vandaag aangenaam genoeg om voor het eerst een laagje kleding uit te trekken. Eindelijk kan de regenjas uit. Voor de paar druppels die af en toe vallen, is de regenjas niet nodig. Onderweg passeer ik een vrouw met een klein hondje. Ze draagt haar wandelspullen aan haar heup. Als ik haar passeer zie ik dat ze ook een karretje op haar heup draagt voor het hondje. Een voorbeeld van niet in problemen denken, maar in mogelijkheden. Toch leuk zulke dingen.

Braamt - Tolkamer (net voor Millingen aan de Rijn)

De route voert opnieuw door een prachtig bos, het Bergherbos, met af en toe stevige klimmetjes en afdalingen. Dat zal morgen ongetwijfeld spierpijn opleveren. Ook kom ik een uitkijktoren tegen die ik natuurlijk niet kan overslaan. Ondertussen kan er zelfs nog een laagje kleding uit.

Dan krijg ik een bericht van mijn provider dat ik in Duitsland ben. In het bos zie ik ook Duitse teksten op bordjes verschijnen. In mijn Pieterpadboekje lees ik hier niets over, al kan het natuurlijk ook zijn dat ik eroverheen heb gelezen. Wanneer ik het bos uit wandel, blijken zelfs de bewegwijzeringsborden Duits te zijn. Ik bevind me dus inderdaad nog steeds in Duitsland.

Via Hoog Elten wandel ik verder. Daar kijk ik echt mijn ogen uit. Het is een straat vol villa’s, waarbij de ene woning nog groter is dan de andere.

Na het passeren van de villa’s kom ik in een stukje idyllisch bos met af en toe geweldige panorama uitzichten. Hierna loop ik weer over de grens en ben ik weer in Nederland.

Langs een smal pad tussen het riet en het water wandel ik naar mijn laatste natuurervaring van de dag: natuurpark Carvium Novum.

Ik hoor ontzettend veel vogels, maar ondanks mijn verrekijker krijg ik ze nauwelijks te zien. Later heb ik meer geluk. In een prachtig natuurgebied spot ik een rietgors. Ook zie ik een buizerd, al heeft deze een opvallend lichtbruine kleur met veel wit.

Langzaam begin ik mijn benen nu echt te voelen. Ik moet nog ongeveer vijf kilometer lopen en kijk daarom eens of er een supermarkt in de buurt van mijn overnachtingsadres zit. Gelukkig blijkt die vlak naast mijn B&B te liggen.

In Lobith blijkt het groot feest te zijn. Uit de speakers schallen luidkeels Hollandse hits. Mij niet gezien. Ik loop snel verder richting de supermarkt. Na mijn boodschappen vervolg ik de laatste kilometers naar mijn overnachting in Tolkamer.

Daar wacht opnieuw een bijzondere plek op mij: een omgebouwde kerk. De eigenaren wonen beneden en boven bevindt zich de B&B.

Zoals elke avond ga ik lekker chillen en even facetimen met mijn vriend en de kinderen. Daarna lekker Netflixen. Morgen weer een dag. De laatste alweer!